laatste wijziging: 23-07-2022

Meditatie II – Ik ben, ik besta

De aard van de menselijke geest, die bekender is dan het lichaam


BRONNEN:

Boek: bladzijde 82 tot en met 90



Descartes vraagt zich vervolgens af wat het is dat we waarnemen als we objecten zien. De eigenschappen die we aan de objecten toekennen, zoals kleur, vorm en geur, zijn veranderlijk en mogelijk veroorzaakt door illusies. Wat volgens Descartes echter zeker is, is dat objecten een eigenschap hebben die Descartes uitgebreidheid noemt (res extensa).

Descartes voert bovenstaande gedachten verder en concludeert dat objecten niet betrouwbaar door de zintuigen kunnen worden waargenomen, omdat dit slechts illusies kunnen zijn. Dit is de grondgedachte van Descartes’ rationalisme.


II. Over de natuur van de menselijke geest; 
    dat deze beter te kennen is dan het lichaam.
12-06-2019 Dit is iets anders dan de uitspraak “Ik denk, dus ik besta” : op dit punt van de redenering is Descartes er zeker van DAT hij bestaat, omdat hij dit feit altijd kan denken (zolang hij wakker is … )

Descartes heeft hiermee de fundering voor zijn filosofie gevonden. Alhoewel hij nog steeds twijfelt aan het bestaan van de wereld om hem heen, is Descartes er nu zeker van dat hij zelf, de bron van de twijfel, bestaat.

12-06-2019 Dus ook als je zoals Neo in de matrix zit, ben je je ervan bewust dat je bestaat, zelfs als dit een schijnwereld is.

.

Res extensa en Res cogitans

Res extensa is een van de twee middelen beschreven door René Descartes in zijn Cartesiaanse ontologie (vaak aangeduid als “radicaal dualisme”), naast res cogitans.

Vertaald uit het Latijn betekent “res extensa” “uitgebreid en ondenkbaar”, terwijl dit laatste wordt omschreven als “een denkend en niet-verlengd”. Descartes vertaalde res extensa vaak als “lichamelijke substantie” maar het is iets dat alleen God kan creëren.